Orire

یک ترانهای ست که گویا روسی ست. هر چه گشتم یک ترجمهی خوب یا یک ببریم خوانا ازش پیدا نشد.با این حال انگار دارد فریادی از ته حنجرهی بیجان من برمیآورد که «خسته شدم»،«تمام شدم»،«مردم».

***

عصری خانم اصفهانی زنگ زد که تبریک تولد بگوید، اول به خیالم یکی از خالهها ست؛ بعد که صدای زیبایش گوشم را شنوا کرد، فکر کردم زنگ زده که تسلیت بگوید، به چند ثانیه نکشید تا تبریکش را پس بگیرد و تسلیت تحویلم دهد.

خدای من چقدر بیذوق شدهام به تولد. چقدر بیخیال و رها. چه طرزی و نگار تبریک بگویند چه اصفهانی یا نسترن ؛ مهم نیست. اینها علامت عاقلی ست یا جاهلی؟

***

صورتم خشک است و آینه این روزها نازیبا ترین «من» عمرم را نشانم میدهد؛اما مهم نیست، چون امسال پارسال نیست . نه آدمهای پارسال را دارم نه شور و حال پارسال را. فکر میکنم چند سال دیگر باید بگذرد و هی بگویم«دریغ از پارسال» تا خطم پر شود؟

***

_خانم اجازه؟

+بگو

_پس این ترهات کی چیز قابلی میشود؟

تا زندَه ای دِل بی کَسِن...